Mensen die onder struiken of in hutjes op straat leven. Thomas van het mobiele team van HVO-Querido zoekt ze op en probeert ze naar de opvang of in zorg te krijgen. Vaak wordt daarbij samengewerkt met een bewindvoerder. ‘Hanna van Eropaf! wilde zelf iedere vijf weken afspreken met de cliënt en mij. Dat is uniek.’
Thomas kan het zich nog goed voor de geest halen. Hoe Hanna Nuesink van Eropaf! door de regen kwam aanfietsen naar het kantoor van HVO-Querido voor een afspraak. En dat de cliënt weer eens ‘gevlucht’ was. ‘Dan had hij gedronken of er gewoon geen zin meer in’ licht Thomas toe. ‘Hanna had geduld en gaf niet op. Een volgende keer kwam ze gewoon weer naar ons toe. Deze cliënt heeft sinds kort een eigen huisje na dertig jaar op straat te hebben geleefd’ vervolgt hij. ‘Zonder de toewijding van Hanna was dat niet gelukt.’
Financiële sector
Thomas kent het klappen van de zweep als het gaat over geduld hebben en niet opgeven. Sinds zes jaar werkt hij bij HVO-Querido. Een opmerkelijke keuze want voorheen was hij tien jaar werkzaam in de financiële sector. Na een reorganisatie koos hij voor de hulpverlening. ‘Mensen helpen’ bevalt hem goed. Al is het werk zwaar en vraagt het zowel fysiek als mentaal veel. ‘Eerst werkte ik op de Opvang Poeldijkstraat. Maar sinds anderhalf jaar werk ik als persoonlijk begeleider bij het mobiele team. Wij zoeken de mensen die op straat leven actief op. Het is ook een stukje bemoeizorg, we proberen de mensen naar de opvang en in zorg te krijgen.’
‘Met het koude weer sterven soms ledematen af’
Teloorgang
Overal in Amsterdam wonen mensen verscholen in de bosjes, onder bruggen of in gammele bootjes. Velen kampen met een verslaving. Het merendeel is man maar er zitten ook vrouwen tussen. Mensen kunnen agressief zijn. Maar vaker heeft Thomas te maken met teloorgang en vreselijke omstandigheden. ‘Zo sterven met het koude weer soms ledematen af bij de mensen. Laatst moest een jonge jongen die onder de brug sliep een aantal tenen laten amputeren. De confrontatie met dit soort omstandigheden kunnen het werk zwaar maken.’
Angstig kind
De cliënt die voor bewindvoering ondergebracht was bij Hanna van Eropaf!, wilde in het begin helemaal niks van hulpverlening weten. De man was rond de zestig, dakloos en zwaar verwaarloosd. Ook heeft hij een verstandelijke beperking. ‘Het is eigenlijk een angstig kind in een volwassen lichaam’ vertelt Thomas. ‘Ook moest hij geopereerd worden maar hij durfde dat niet aan. We zijn samen wel negentien keer naar het ziekenhuis geweest. Pas de twintigste keer gaf hij toe en is hij eindelijk geholpen.’
‘Meestal verloopt het contact met bewindvoerders telefonisch’
Meestal telefonisch
De man heeft een uitkering maar werd misbruikt door mensen uit het drugsmilieu die zijn hele rekening leeg trokken. Toen hij in de opvang van HVO-Querido kwam, betaalde hij al snel de eigen bijdrage van 250 euro per maand niet meer. Thomas vindt het een godsgeschenk dat de cliënt onder bewind kwam te staan. ‘Hanna was mij aangeraden door een collega omdat dit een cliënt is die veel aandacht vraagt. Hanna stelde zelf voor om één keer in de vijf weken met de cliënt en mij fysiek af te spreken. Ik heb nog nooit eerder meegemaakt dat een bewindvoerder dat zelf voorstelt. Dat is echt uniek, meestal verloopt het contact telefonisch.’
Twee klontjes
Thomas heeft ook lof voor de manier waarop Hanna het vertrouwen van de cliënt wist te winnen. In het contact is ze heel laagdrempelig, humoristisch en niet oordelend, vindt hij. Maar ook streng en rechtvaardig. ‘Om de cliënt op zijn gemak te stellen, vroeg ze bijvoorbeeld of hij iets wilde drinken. En dan had ze onthouden dat hij twee klontjes suiker in zijn koffie heeft. Dat soort dingetjes gaven hem het gevoel dat hij serieus werd genomen.’
‘Als je schulden hebt, word je meestal ook afgewezen voor een woning’
Bewind essentieel
Bovendien nam ze iedere keer een uitgeprint afschrift van zijn rekening mee zodat ze hem kon laten zien hoe het er financieel voor stond. Ook dat had Thomas nog niet eerder meegemaakt. ‘Dat het contact tussen hen goed was, was essentieel voor het verloop van het hulpverleningstraject ‘vervolgt hij. ‘Want de cliënt moest wel akkoord gaan en tekenen voor bewind. En als je schulden hebt, word je meestal ook afgewezen voor een woning.’
Eerste huisje
Door de goede samenwerking tussen Thomas en Hanna kreeg de man na vier jaar in de opvang een huisje toegewezen. Schulden heeft hij niet meer, wel enkele duizenden euro’s spaargeld! Thomas: ‘Hij woont in een soort galerijflat. Hij heeft een eigen plekje maar er is ook een gezamenlijke woonkamer waar begeleiding wordt gegeven. De man heeft leren koken en wassen. Hij was helemaal in tranen, nog nooit eerder had hij een eigen huisje.’
Nieuw bloed
Thomas zou wel meer cliënten bij Eropaf! willen onderbrengen. Maar de organisatie heeft meer aanvragen dan capaciteit. Nieuwe bewindvoerders die zich herkennen in de werkwijze van Eropaf! zijn zeer welkom!
